Intuïtie in actie: van schooladvies naar een spoedbevalling

Als verloskundige weet ik het maar al te goed: het leven laat zich niet plannen. En toch blijft het me fascineren hoe mijn intuïtie me soms precies op het juiste moment de juiste keuzes laat maken.

Ik zat naast mijn zoon bij zijn juf op school. Het schooladvies voor de middelbare stond op het punt gegeven te worden—een spannend moment. Maar net op dat cruciale ogenblik ging mijn telefoon.

Mijn zoon verstopte zijn gezicht in zijn handen: Gênant, mam… het zal toch niet?Toch moest ik opnemen. Een aanstaande vader aan de lijn, gespannen stem: zijn vrouw had heftige weeën. Ik ben wel wat gewend, maar dit voelde anders. Geen twijfel mogelijk—ik moest NU gaan.

Binnen zeven minuten stond ik bij hen thuis. De moeder stond naast het bed, het hoofdje van de baby was al bijna geboren. Snel en kalm handelde ik: één pers en daar was hun prachtige kindje.

Later besefte ik hoe bijzonder dit was. Waarom wist ik bij dit ene telefoontje meteen dat ik direct moest gaan? Een eerste bevalling duurt gemiddeld tien uur, en dit was de eerste keer dat ze belden. Maar die ochtend had ik al aan haar gedacht, haar zelfs een berichtje gestuurd. Mijn intuïtie had me al voorbereid.

Dit is waarom ik mijn werk zo bijzonder vind. Het is niet alleen medisch, maar ook menselijk, instinctief en soms bijna magisch. Twee stralende ouders met hun pasgeboren baby, een perfect begin van een nieuw leven.
En mijn zoon? Die heeft gelukkig gewoon zijn schooladvies gekregen—ondanks zijn ‘gênante’ moeder. 😉